Byebye nicolette, byebye Brazil!
Byebye Nicolette!! Ja, helaas heb ik afgelopen vrijdag Nicolette alweer naar het vliegveld gebracht. Wat zijn die 8 weken samen snel gegaan zeg.. Maar de afgelopen 3 weken waren we in Brazilie en daar heb ik nog bijna niet over geschreven.. Dus hier maar weer een update:
Bolivia en alvast een klein beetje Brazilie!
Zow, inmiddels zijn we alweer in Brazilie, en aangezien mijn laatste verhaal nog in Peru was, mist er een heel land: Bolivia! Eerlijk gezegd had ik niet zulke hoge verwachtingen van Bolivia.. Maar wat een mooi land is dit ook!
Onze eerste dag was in Copacabana, een soort hippydorpje net over de grens dat aan het water van Lake titikaka ligt! Erg mooi om daar de berg op te klimmen en over het meer uit te kijken.. Leuk dorpje om rond te hangen, maar voor ons net iets te koud... Dus door naar het nog veel koudere Uyuni. Van hieruit hebben we een 3daagse tour naar de zoutwoestijn gedaan. In een jeep met onze gids, 2 paraguanen, een amerikaanse en een australische op naar de witte vlakte.. Eerst nog even langs een treinenbegraafplaats gereden. Op de zoutvlakte kan je eigenlijk maar 1 ding doen en dat is idiote foto´s maken! Aan een pringlebus hangen, een schildpadknuffeltje kussen, elkaar vertrappen, etc.. We hebben ons wel vermaakt. Vervolgens gingen we door naar een eiland op de zoutvlakte, met supergrote cactussen, tot wel 12 meter hoog.. We sliepen in een soort ´hostel´, waar alles van zout was. De vloer, de bedden, de muren.. Net een soortzoutgrot.Het was hier ook behoorlijk koud, dus gelukkig was errum en pisco meegekomen..De volgende dag hebben we meerdere meren bezocht, zijn we langs de vulkaan gereden en hebben we super veel verschillende landschappen gezien. We zaten zo hoog dat wezelfs door de sneeuw zijn gereden en toen we uitstaptenbijde treerock, was het even snel foto´s nemen en toen een sneeuwballengevechtmet de koukleumenden paraguanen!!
We zouden die middag ook nog naar de geisers gaan kijken, maar het was te slecht weer, we reden echt door een sneeuwstorm.Het´hostel´ van die avond was net een gevangenis.. We waren de enige groep,en zaten met z´n allen op 1 kamer.Maar dat was juist ook wel weergezellig!
In Uyuni zelf is niets te beleven, dusvolgende dag gelijk weer doorgereisd naar Tupiza. Eenerg leuk plaatsje. De weg erna toe was ook super mooi! Hier zijn we een hele dag gaan paardrijden. Paardrijden? Ja inderdaad, ruim 7 uur op een paard zitten hobbelen. Echt waanzinnig mooi landschap, we zijn met die paarden door rivieren gelopen, over stijle paadjes en smalle weggetjes. Mijn paard Laguno was echt een super eigenwijs beest. Hij luisterde helemaal nergens naar, hij wilde perse 1e of 2e lopen en toen ik op een gegeven moment aan de gids vroeg of we rechtdoor moest of het paadje naar beneden, toen zei de gids rechtdoor. Maar Laguno bleef gewoon lekker staan.De gids gaf gelijk toe enzei datwe dan maar het paadje naar beneden zouden nemen. Geen discussie mogelijk met mijn paard. Haha!Maar na ruim op zo´n beest zitten is zelf lopen niet zo makkelijk meer, als oude vrouwtjes met zere knieen en konten zijn we weer naar ons hostel gelopen... En wat een geluk datwe voor die nacht al de nachtbus hadden geboekt, de hele nacht met onze zere konten in een nachtbus gezeten over een nogal bumby road.. Haha!Maar onderweg naar Brazilie!!De bus naar Tarija,daar het vliegtuig gepakt naar Santa Cruz, hier nog 1 nachtje geslapen, wel een leuke stad, maareen heel vies hostel!!Gelukkig was het lekker warm, want onder die dekens had ik echt nietwillen slapen.. En de volgende dag washet dan zo ver: BRAZILIE! We zijn naar Sao Paulo gevlogen. HIer hebben we even een paar dagen rust gepakt.We hebben in korte tijd zoveel verschillende indrukken opgedaan, dat we even toe waren aan een weekendje niets doen.Lekker uit eten, marktjes bezocht enhet braziliaanse nachtleven leren kennen. Sao Paulo is echt een waanzinnig grote stad, er wonendaar iets van 20 miljoen mensen (meer dan in heel nederland!!) Het deel van de stad datwij gezien hebben is echt heel leuk!En als ik zou willen kan ik daar waarschijnlijk makkelijk een baan vinden..Als ik had gewild was ik al voorgesteld aan een architecte daar, en we hebben ook al connectiesom te werken in decatering bij het wk voetbal volgend jaar.. Haha! Maar inmiddels Sao Paulo alweer gedag gezegd en vanachtweer heerlijk 17 uur in een bus gezeten.. Net aangekomen in Foz de Iguazu. Hier zitten we komende dagen om de enorme watervallen hier in de buurt te bewonderen!En dan volgend weekend gaan we Ivan opzoeken (een vriend die iktijdens mijn vorige reis in NieuwZeeland heb leren kennen).
Wij gaan weereven verder met genieten hier!!
Ciao!!
Het lijkt wel onmogelijk om afscheid te nemen van Peru!
Het lijkt wel onmogelijk om afscheid te nemen van Peru!!
Hey Nederland!
Daar zitten we dan, nog steeds in Peru, ja het lijkt wel of we hier niet weg kunnen komen. Wat vandaag letterlijk het geval is. We zouden de bus naar Bolivia pakken, maar doordat ze de wegen geblokkeerd hebben, rijden er geen bussen. Dan maar een dagje rust om jullie te vertellen wat wij hier allemaal uitspoken..
Na de jungle zijn we nog 2 dagen in Cusco gebleven, en toen toch echt dit lieve stadje met veel herinneringen gedag gezegd ? Op naar nieuw avontuur!! En ja hoor, daar was Huacachina. Een oase midden tussen de zandduinen. Heel klein schattig dorpje, we kwamen hier ‘s morgens aan en na een aantal uur van het zonnetje te hebben genoten bij het zwembad, was het tijd voor de BUGGYRIDE!! Met een of ander idioot voertuig en een nog idiotere chauffeur, knalden we de zandduinen in! Geweldig, soms leek het net of we vlogen!! Tussendoor een aantal keer gestopt om te sandboarden. Ook erg leuk, op je buik, of kont met een plank van de duinen scheuren.. Maar wie gaat er weer volledig onderuit?? Ja, ik! En het was er zeker niet vlak, dus lekker naar beneden gerold en van onder tot boven onder het zand!! Ook de zonsondergang hier gezien, echt waanzinnig mooi!!
De volgende ochtend was het tijd voor de Islas Ballestas, volgens de lonely planet the ‘poor mens galapagos', met een grote speedboot de zee op naar de eilanden en hier duizenden vogels, pinguins en zeehonden gespot! De leukste vogels waren die duikers die gewoon vliegen en dan ineens naar beneden vallen en hun visje op duiken..
We reizen in supertempo, want in de middag alweer de bus naar Nazca gepakt. Hier werden we door een kerel naar een heel verkeerd hostel gebracht, met een stomme smoes dat ons hostel vol zou zitten. Maar daar trappen wij niet in natuurlijk, dus weer weggegaan en zelf het goede hostel gezocht. Was ook een Nederlands stel, en dat spraken we de volgende dag en die zijn ook naar een ander hostel gegaan, haha! Stomme kerel, met z'n stomme praatjes? ‘s Avonds wilden we pizza gaan eten, komen we een pizzaria binnen, zeggen andere klanten dat het zo slecht is, dat we daar beter niet konden eten.. Haha! In Nazca is niet alles zo goed:P. Gelukkig zaten wij uiteindelijk in een tophostel en goed restaurant. De volgende dag hebben we een rondvlucht boven de Nazcalines gedaan! 30 minuutjes vliegen, maar ontzettend leuk! De tekeningen zijn alleen met vliegtuig te zien en zijn volgens onderzoek al van voor christus en niemand weet waarom ze gemaakt zijn..
Ons supertempo doorgezet en ‘s avonds de nachtbus naar Arequipa gepakt! Hier het klooster nog een keer bezocht en Nicolette de stad laten zien. De volgende dag zijn we bij Maria op bezoek gegaan. Echt heel leuk om haar weer te zien. Ze had allerlei lekkere dingen voor ons gemaakt! En we hebben met Diana kaartspelletjes gespeeld. (kon Nicolette eindelijk in het spaans leren tellen) Heel toevallig was Philip ook net die morgen aangekomen, hij studeerde er gelijk met mij..
Supertempo supertempo, weer een nachtbus gepakt, dit keer naar Puno! Vanuit Puno een tour over lake titikaka gedaan. Eerst bij de drijvende rieten eilanden geweest, beetje toeristisch allemaal, maar wel grappig. Toen door naar Amantani, waar we lunch hadden bij onze gastfamilie. Toen in de middag naar de top van het eiland gelopen voor de zonsondergang.. Weer eens boven de 4000m geklommen.. Echt supermooi! Op de top was een tempel, waar je 3 rondjes om moest lopen en dan wensen kon doen voor andere mensen. Eerste voor liefde, tweede voor werk en de derde voor gezondheid. Mocht het de komende tijd ineens veel beter met je gaan, dan heb ik dus waarschijnlijk voor je gewenst? Op de terugweg was het al bijna donker en dan zie je de geultjes langs het pad niet helaas, spring ik zo'n geultje in, verstuik ik mijn enkel.. Beetje pijnlijk en dik, maar viel uiteindelijk mee. Ik kon ‘s avonds gewoon mee naar het feest. In traditionele kleding, en op traditionele muziek dansen..
De volgende dag naar een ander eiland gegaan en daar ook wat gelopen, en demonstratie en uitleg over het leven daar gehad. Toen een aantal uren in de boot, terug naar Puno!
De bedoeling was voor 1 nachtje, maar toen we vanmorgen bij het busstation kwamen, bleken er helemaal geen bussen te gaan. Ze hebben ons verteld dat alles morgen weer rijdt, dus morgen een nieuwe poging om dit mooie, onvergetelijke land te gaan verlaten. Op naar Bolivia!!
Groetjes uit Puno!!
Jungle tour!
Na 1 dagje rust in Cusco was het alweer tijd voor onze volgende tour. Weer iets heel anders, na ruim 10 uur in de nachtbus, waren we in Puerto Maldonado. Een stadje in de jungle, weer een compleet andere omgeving. Vanuit het stadje werden we met de boot naar onze lodge gebracht waar wij 3 dagen echt in de jungle verbleven.
Vanuit de lodge deden we met onze groep steeds tripjes om de jungle te verkennen. Heel sexy liepen we als boerinnetjes door de jungle met rubber laarzen aan. Je moest namelijk nog weleens door de modder of het water lopen. Op monkey island, hebben we (ja je raad het nooit) apen gezien. Eerst wel een beetje eng, want omdat ze ze voeren kunnen ze je ook aanvallen.. Maar dat viel gelukkig mee. Op dit eiland hebben we ook Joe ontmoet, een dier met zo'n moeilijke naam dat wij het niet konden onthouden, hij was wel super schattig, hij volgde ons de hele tijd.
's Avonds in het donker zijn we met een boot het water op gegaan op zoek naar caymans. We hebben een kleine gevonden en Markos (onze gids) heeft hem opgepakt zodat we hem allemaal goed konden bekijken. Ook hebben we tijdens deze boottocht de Capybara's gezien. Super lelijke grote marmotten oid.
Donderdagochtend moesten wij weer eens vroeg ons bed uit. Want we gingen naar een meer en hiervoor moesten we eerst varen en toen een eind lopen (niets in vergelijking met incatrail) en toen gingen we met een roeibootje het meer op. Hier caymans, apen, otters, vleermuizen papagaaien en super veel vogels gezien.. 's Middags was het tijd voor iets anders en gingen we zipplinen en over hele hoge bruggen lopen die tussen de bomen waren gespannen. Erg leuk, om zo van 'bovenaf' de jungle te zien, en wat actie met het zipplinen. 's Avonds nog een nightwalk. Hier hebben we een heel klein slangetje, allerlei spinnen en een possum gezien..
Vrijdag moesten we al om 4.20uur gaan, want we gingen zo'n bijzondere activiteit doen. We moest eerst ruim anderhalf uur varen en vervolgens gingen we in de boot zitten wachten op papagaaien die hier zouden komen.. Helaas hadden wij pech en kwam er geen 1 papagaai. Dus weer anderhalf uur terug in de boot.. Haha! Beetje jammer. Gelukkig was de 2e activiteit veel leuker:) We gingen naar een communitie en kregen uitleg over hoe men hier vroeger leefde. Het was wel duidelijk dat ze nu niet meer zo leven, want de man ging demonsteren hoe ze vroeger vuur maakten, maar verder dan rook kwam hij niet.. Haha, best zielig, kwam omdat het erg vochtig was.. Toch was het erg leuk! Hij vertelde dat ze hier vroeger in de jungle meerdere vrouwen hadden en het aantal vrouwen was afhankelijk van je lengte. Kleine mannetjes hadden maar 5 vrouwen, grotere meer. In de middag was het kajaktijd, maar als het altijd warm is in de jungle, waren wij hier precies op die ene dag dat het koud en bewolkt was, dus geen kajakweer. Dus besloten we om te gaan volleyballen bij de lodge. Goeie beslissing, want er kwamen wilde apen heel dicht bij de lodge en die konden we super goed zien. Ook hebben we net voordat we naar huis gingen nog een tarantula gezien die in een boom bij de lodge woont.
De laatste avond hebben we in het stadje zelf geslapen. En de volgende ochtend vertrok onze bus weer naar Cusco. 's Avonds op stap geweest met onze gids van de incatrail en een vriendin van haar. Een discotheek voor locals bezocht, maar als enige blonde persoon daar, is dat toch beetje vreemd. Later toch maar weer toeristenplek opgezocht..;) Nu nog 2 laatste dagen in Cusco en dan gaan we dit vaak koude maar toch geweldige stadje dan toch echt verlaten. Ik heb in de 2,5 maand hier veel meegemaakt, en een geweldige tijd gehad. Ik ga het missen, maar het ook super veel zin om weer op doorreis te gaan. Morgen pakken we de bus naar Ica en dan gaan we naar Huacachina naar de zandduinenom te sandboarden. Ik ben heel benieuwd hoe dat deel van Peru eruit ziet.
Voor de laatste keer: groetjes uit Cusco!!
ps. Foto's van de jungle volgen, maar ik kan op deze computer niet uploaden helaas!
INCATRAIL afzien en genieten
INCATRAIL afzien en genieten
Vorige week zondag is Nicolette aangekomen in Cusco. Dus tijd voor gezelligheid!! De eerste dagen waren vooral Cusco verkennen en toch nog even de laatste dingetjes fixen op het project. Dinsdag waren we dan echt klaar en dat zou dan echt mijn laatste dag zijn, maar Cintina vroeg of ik toch donderdag nog wilde komen om afscheid te nemen. Donderdag in de middag naar het project gegaan en daar kreeg ik een tas en een lamaknuffeltje. Zo super lief!! De kinderen mochten om de beurt iets zeggen om mij te bedanken, dit was meestal niet heel origineel (mooie tekening, bedankt voor de hulp of veel plezier met reizen) en toen allemaal een knuffel gegeven.. Sommigen ken ik amper, maar sommige kinderen ga ik wel missen..
En vrijdag was het dan eindelijk zo ver: Om half 7 moesten we voor ons hostal staan, want we gaan de incatrail lopen. Een beetje zenuwachtig waren we wel, want al aardig wat verhalen gehoord dat het heel zwaar zou worden.. En natuurlijk is Peru nog steeds Peru, dus rond 7 uur werden we opgehaald door onze gids Juana. We begonnen al gelijk met lopen, want onze bus stond een eindje verderop. Na een aantal uur in de bus konden we beginnen met de Camino Inca. Eerst door de controle, ja je krijgt zelfs een stempel in je paspoort.. De eerste 2 uur was vlak, dus we konden rustig beginnen. Helaas een beetje regenachtig, dus liepen we allemaal in onze belachelijke poncho's en Nicolette in haar vuilniszak.. (Wie koopt er nu een zwarte poncho??) Na de lunch nog 3 uur lopen, en hier werden we al een beetje getest voor de volgende dag, want er zaten al wat klimstukken bij. Inmiddels waren de 'porters' al op de plaats waar we zouden camperen aangekomen. De porters dragen alles met zich mee. De tenten, kookspullen en al het eten voor de 4 dagen. Zij lopen de incatrail niet, maar rennen hem met 25 kilo op hun rug. RESPECT! Theetijd met popcorn en daarna heerlijk gegeten, toen vroeg ons tentje in, want de volgende dag om half 6 werden we alweer wakker gemaakt. Helaas slaapt het niet zo lekker op zo'n dun matje in de kou, maar daar laten we ons niet door uit het veld slaan.
De tweede dag zou de zwaarste dag worden en inderdaad, 5 uur klimmen, van een hoogte van 2800m naar 4200m is best wel heftig. Maar gewoon rustig lopen en doorgaan, dan kom je er wel.. En ja, we hebben het allemaal gehaald!! We zaten in een groep met 2 chinese amerikanen en een australische. Eenmaal boven, waren we nog niet klaar, nee toen moesten we weer 2 uur naar beneden lopen. Daarna hadden we wel de middag rust. Maar na 7 uur lopen heb je honger!! En de chinese amerikanen en onze gids kwamen maar niet.. Bleek dat John zijn enkel had verzwikt.. Gelukkig viel het mee, en kon hij er nog wel op lopen (wel kreupel met veel pijn).
De derde dag was de langste dag, 8 a 9 uur lopen. Eerst 2 uur klimmen, maar na die 5 uur van gisteren stelde dat niet zoveel meer voor (jaja, wij zijn inmiddels superhikers:P) Daarna op en neer en op het laatst heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel trappen naar beneden. Gelukkig minder regen dan gisteren en met mooie uitzichten, een aantal ruines van de inca's is het echt genieten. Toch waren we na zo'n lange dag erg blij dat we bij de camping aankwamen en toen konden we bijna niet meer lopen.. Tijd voor Popcorn!! 's Avonds na het diner mocht ik nog even een speech in het spaans houden om de porters te bedanken. Ik was de enige die spaans sprak, dus vandaar dat ik deze mooie taak toebedeeld kreeg. Haha!
De laatste dag moesten we om 3.30u al ons tentje uit.. Nog superdonker, maar ff ontbijten en toen klein eindje lopen om vervolgens te wachten tot we door de controle mochten. Iedereen wil zo vroeg mogelijk in Machu Pichu zijn (voor alle andere toeristen) dus na de controle zette Juane flink de pas erin. Nog 2 uur wandelen naar een mooi uitzicht op datgene waarvoor we allemaal komen: Machu Pichu!! Super mooi uitzicht en na die dagen met veel regen hadden we super veel geluk, want het was prachtig zonnig!! Na een fotosessie naar beneden gelopen naar Machu Pichu zelf. Inmiddels allemaal doodop, maar toch nog ff een tourtje van 2 uur door deze fantastisch mooi stad van ruines!! Echt waanzinnige uitzichten en de stad was veel groter dan ik dacht. Na de tour zelf nog even een fotosessie in Machu Pichu gehouden en toen in het stadje Aguas Calientes heerlijk gelunchd. Terug in de bewoonde wereld voel je je echt super vies, na 4 dagen hiken met niet meer dan 2 setjes kleding.. In de middag heerlijk gerelaxed in de hotwaterpools. En begin van de avond de trein en bus terug naar Cusco gepakt.. Het waren 4 vermoeiende, maar geweldige dagen!! Een geweldige ervaring!
Nu zijn we even een dagje in Cusco om onze kleding weer te wassen etc en vanavond stappen we op de nachtbus naar Puerto Maldonado voor een 4 daagse tour door de jungle!! Wij vermaken ons hier dus wel! Daarna gaan we toch echt Cusco verlaten...
Hasta Luego!
Wat ik al die tijd in Cusco heb gedaan!
Na veel aandringen uit verschillende hoeken hier dan toch weer een verhaal!! Sorry mensen, de tijd gaat erg snel hier! Inmiddels zit ik namelijk alweer in een hostel. Vandaag ben ik verhuist vanuit mijn gastgezin. Morgen komt Nicolette en gaan we echt reizen!! Ik heb er super veel zin in, maar zal jullie eerst even vertellen waar ik de laatste weken druk mee ben geweest!
Projecten
Het weeshuis (Amantani)
Ik heb bijna 7 weken in een weeshuis in Cusco gewerkt. Amantani heeft meerdere huizen, maar ik heb gewerkt in het huis met de kleintjes. We hadden 2 afdelingen. Een groep met 7 babies en een groep met 9 peuters van 1 tot 4. De ene dag werkte ik met babies de andere dag met peuters. Dat lag eraan of er nog andere vrijwilligers waren. Sommige kinderen hebben helemaal geen ouders, maar sommige wel, maar die ouders kijken niet naar ze om of kunnen niet voor ze zorgen. Op een dag kwam de vader van een van de jongetjes langs (hij komt misschien 2 of 3x per jaar). Toen z'n vader weer weg ging moest ik hem in bed stoppen, zie zo'n kind van 3 maar eens te troosten... Echt zo zielig, zulke situaties kan je je niet indenken.. Een van mijn laaste dagen kwam er een nieuw jongetje binnen, ik schat hem 3 of 4. Ik heb geen foto van hem gemaakt, maar hij zag er zo slecht uit!! Zijn haar was half uitgevallen, hij had blauwe ogen, overal blauwe plekken, littekens en wondjes.. Ook echt super zielig! Zo'n jongetje is op straat gevonden zonder vader of moeder, niemand weet hoe hij heet of waar hij vandaan komt.. Soms blijven kinderen die binnen worden gebracht maar een dag of 2, en worden dan opgehaald door ouders of politie.. En anderen blijven hier wonen. Van de meeste kinderen ken ik de verhalen niet, maar dat deze kinderen zonder ouders moeten opgroeien is echt wel heftig! Mijn laaste zaterdag hadden we feest! Ze vieren 4x per jaar de verjaardagen van de kinderen die die 3 maanden ervoor jarig waren! Echt super leuk feestje, alle kinderen zo blij (was ook met oudere groepen) Wij hadden met vrijwilligers een clown cadeau gedaan en dat vonden ze echt geweldig! Verder muziek, taart en ander lekkers! Echt een middag/avond genieten met die kinderen. Dan merk je ook echt dat ze aan je gehecht raken, want ze kruipen allemaal bij je op schoot. Dat maakte het afscheid nemen wel moeilijker, elke morgen als ik binnen kom riepen ze allemaal (die kunnen praten) Hola Netty! Super schattig! Mijn laaste dag hebben we mijn 'verjaardag' gevierd, ze hadden taart geregeld en ik kreeg een soort boekje met handafdrukken van de kids en een foto met de babies, echt heel lief! Achter in het boekje staat in het spaans 'Bedankt voor alle liefde die je hebt gegeven' en ik kreeg een hele lieve 'toespraak' van mijn collega! Inmiddels alweer ruim een week geleden, want ik heb nog een project hier.
Huiswerkproject (tupac amaru)
Op het huiswerkproject hielp ik normaal gezien 3x per week met huiswerk en deed ik spelletjes met de kinderen. Hele verschillende dagen, soms kon ik die kinderen wel aan doen, want ze willen echt niet altijd huiswerk maken en soms pesten ze elkaar. 1x hebben Laure en ik ze voor straf de wc laten schoonmaken omdat ze super vervelend waren. Maar ook dagen gehad dat ik kinderen goed heb kunnen helpen, vooral met engels en wiskunde. Inmiddels is de goede lerares terug van zwangersschap verlof en is er weer veel meer rust op het project. Alleen zitten ze met ongeveer 30 kinderen in een heel klein lokaal, er zitten er zelfs een aantal buiten te werken omdat er geen plaats is. Daarom was het erg nodig dat we het nieuwe lokaal gingen verbouwen.
Ruim een maand terug zijn we met de vloer begonnen. Een dag de aannemer geholpen met grote stenen kapot slaan en verdelen over de vloer, na een dag was de vloer gestort! De muren hebben we wat langer over gedaan. Op een zaterdag staan we allemaal paraat om de stucadoor te gaan helpen, maar geen stucadoor. 'Hij komt aan het eind van de middag', nee hoor! 'Hij komt zondag', maar toen ik maandagmiddag aankwam was er nog steeds niets gebeurt. Woensdag was dan eindelijk de stucadoor er, en konden we beginnen. Wij konden helpen met gaten in de muren slaan! Best zwaar werk, volgende dag nog middagje gaten slaan en hij gooide het cement erop. Die dagen erna ben ik in de middag druk geweest met schoonmaken wat de stucadoor vies maakte, of ging ik met de kinderen werken. Op maandag was hij dan eindelijk klaar en had 1 grote chaos achter gelaten! Samen met nick heb ik alle zooi van het plafond van de muren geschraapt en geschuurd en op mijn knietjes de hele vloer... Toen konden we dinsdag grondverf er op gooien, volgende dagen de bruin en op vrijdag kon ik dan eindelijk beginnen (week laten dan dat ze beloofd hadden) met mijn muurschildering!! Ik werkte niet meer op mijn andere project dus was hele dagen aan het tekenen! Eerst een raster maken (ik heb hier geen beamer, dus op de ouderwetse manier) en toen in potlood de hele wereld getekend. Ik werd meerdere keren voor gek verklaard! Toen in verf opgezet. En elke dag kwamen de kinderen eerste even bij mij langs voor ze naar binnen gingen. Soms heb ik ze weg moeten jagen, omdat kinderen de neiging hebben overal aan te willen zitten, maar ook super leuk hoe enthousiast ze waren, steeds op de kaart kijken die ik als voorbeeld gebruikte en vanalles vragen. De meesten weten nog niet eens hun eigen land te vinden en nu gaan ze vanalles bekijken! (mijn doel al bereikt voor ik klaar was) Elke dag hoorde ik wel honderd keer 'Que bonita teacher!' Echt heel lief! Ik heb stimuleer ze er zelfs mee om te gaan tekenen, want sommige kinderen gaan nu na hun huiswerk tekenen of schilderen en komen dat dan aan mij laten zien! Hoe leuk is dat! Inmiddels is de tekening klaar, heb ik boekenplanken laten maken, die we vanmorgen opgehangen hebben. Ja inderdaad, Netty die met 2 Peruanen boekenplanken op gaat hangen. Ze wilden ze super scheef hangen, zeg ik dat het niet recht is, zegt die ene, ik vind het prima. Gelukkig heeft die andere het nagemeten en ik had gelijk, en heeft hij ze rechter gehangen. Ja, je leest het goed, rechter, ze hangen namelijk niet recht, maar ik wilde niet nog meer gaan zeuren, tis hier nu eenmaal Peru, daar maakt het niemand uit of een boekenplank waterpas is.. Haha! We hebben ook het nieuwe schoolbord opgehangen en die hangt zowaar echt recht! Vandaag gaat hij de tafels en de banken voor mij overspuiten, want die zijn door de stucadoor nogal gesloopt.. Maandag kan ik die ophalen en dan is het lokaal klaar voor gebruik, er moeten nog wat kleine dingen gebeuren zoals een raam en stopcontacten, maar dat kunnen wij niet zelf en daar moeten ze om onbekende reden nog op wachten.. Mijn spaans is niet zo goed dat ik die ingewikkelde excuses van ze kan begrijpen..
Uitstapjes!
Jaja, tussen al dat werken door hebben we hier ook nog vrije tijd! Dat is dan vaak de zondag! Met de andere vrijwilligers heb ik vaak op zondag stadjes in de buurt bezocht. Een dagje Pisac, daar zijn ruines, ons werd verteld half uurtje wandelen, toen we er na 2uur klimmen uitgeput boven waren hadden we zo'n honger dat we een taxi terug hebben gepakt.. Een zondag later naar Ollantaytambo, dit zou even zwaar zijn, haha, dit was dus maar half uurtje lopen ofzo.. Daarna wilden we nog naar ander stadje toe, werden we ergens in de middle of nowhere door de bus eruit gezet, 4km vanaf dat dorpje. Daar stonden taxis ruzie te maken om wie ons mocht wegbrengen.. Ze waren zo vervelend dat we op de eerst volgende bus naar Cusco zijn gestapt om daar lekker te gaan eten.. Ongelooflijk hoe irritant ze kunnen zijn! Ze hebben gelijk door als je niet goed weet waar je heen moet en daar maken ze uitgebreid gebruik van door veel te veel geld te vragen... En daar hadden wij dus geen zin in!
Ook ben ik samen met Laure(belgisch huisgenootje) en Natalie en Antonella(gastgezin) een lang weekend naar de moeder en zusje van Natalie geweest. Die woont in een super groot huis in de 'Campo', heerlijk om even de stad uit te zijn, naar een plek waar het altijd warm is! Echt heel mooi daar! Dat was met Goede Vrijdag en dan eten ze hier de hele middag, in totaal 12 gerechten. Ik heb er maar 2 gehad en nog aangepast ook, want ik was ziek. Ook die 2 had ik beter niet kunnen eten, want daarna kon ik mijn bed weer in.. Toch genoten van dit weekendje. Als je daar even naar t stadje gaat stappen ze hier in een soort taxi. 'ow hier zitten al 4 mensen in', dat geeft niets, 'jij ook voorin, de pasagiersstoel is immers voor 2 personen', 'een vierde of vijfde op de achterbank' en 3 in de kofferbak! Prima toch! Haha! Reis je iets verder, dan pak je bus. Ook die proppen ze helemaal vol en als je dan denkt, 'wat doet die vrouw naast me toch?' Ja die geeft gewoon haar kind de borst midden in de bus! Ja echt comfortabel is het vervoer hier niet. Ook in Cusco zit ik vaak in overvolle bussen, hield pas een vrouw, haar tas boven mijn schoot, lekt daar een of andere vloeistof uit... Brr... Ik heb mijn benen maar even aan de kant gedaan, maar dat is niet altijd mogelijk aangezien ik meestal met mijn knieen tegen de stoel voor mij zit geperst.. Maarja, moet je maar niet zo goedkoop willen, want de taxis rijden hier af en aan en ze hebben hier zelfs toeterservice, je hoeft geen eens om te kijken, ze toeteren gewoon even als ze langs je rijden, dan weet je dat ze er zijn..
Verder ben ik nog een weekend naar La Paz in Bolivia geweest. Sofian (belgische vrijwilliger) en ik moesten allebei het land uit voor ons visum, dus de nachtbus naar La Paz gepakt! Maar een busrit van ongeveer 12 uur, waar ze de wc sluiten is niet echt comfortabel. Toen ik wakker werd, moest ik toch echt plassen. En dan is 5 uur nog best wel lang. Ik naar de chauffeur, 'jammer voor je de wc zit op slot want is kapot'. Maar ik moest toch echt plassen. Nog een keer naar de chauffeur en toen was ik overtuigend genoeg om de bus te stoppen. De halve bus stroomde leeg (haha letterlijk en figuurlijk) en toen ik terug de bus in kwam werd ik bedankt! Haha! Een uur voor La Paz is de bus oververhit! En als je dit oplost met een waterput en lege cola flessen dan duurt dit wel even.. Gelukkig kwam er een klein busje langs dat ons voor bijna niets naar La Paz wilde brengen. Dag rotbus!! In La Paz wilden we een gratis citytour doen, maar als je niet weet dat er tijdverschil is met Peru, ja dan kom je dus een uur te laat.. Haha! Sukkels! Zelf maar een citytour gedaan en geshopt en gerelaxed! Ook dat is alweer paar weekenden geleden!
Nu lekker in een hostel, waar ik van alle luxe ben voorzien! Zo ff de stad in en dan morgen Nicolette van het vliegveld halen!! We zitten eerst nog een kleine week in Cusco, kan ze even aan de hoogte wennen en dan vrijdag gaan we de incatrail lopen om maandag bij Machu Pichu uit te komen!! Ik heb gehoord dat het heel zwaar is, dus ik ben benieuwd! Vanaf nu zit ik veel in hostel en daar heb je meestal wel computers, dus ik zal proberen weer wat trouwer te worden met verhalen en foto's! Jullie horen van me!
Ciao!!
Zin om een goed doel te steunen??
Hoi allemaal!
Leuk dat jullie mij volgen tijdens mijn reis in Zuid Amerika. Zoals jullie weten ben ik op dit moment vrijwilligerswerk aan het doen. Het project waar ik in de middag werk heeft eigenlijk te weinig ruimte. We zitten met heel veel kinderen in 1 lokaal en dat is nogal rumoerig. Daarom zijn wij met de vrijwilligers van vrijwilligwereldwijd begonnen om een nieuw lokaal te gaan verbouwen. Hier is ruimte voor onder in de garage, dit was alleen een leeg hok (of eigenlijk vol met troep). Wij moeten deze verbouwing helemaal zelf betalen. Inmiddels hebben we een betonnen vloer gestort, maar er moet nog veel meer gebeuren. Het volgende zal het stucen en schilderen van de muren zijn.
Ik wil jullie vragen of jullie misschien bij willen dragen aan dit project, hoe meer geld we hebben, hoe meer wij hier kunnen doen. Al is het maar een paar euro, in soles is dat al 3x zoveel:)
Binnenkort zal ik hier foto's plaatsen van de vorderingen!!
Wil je helpen? Dan kan je geld overmaken naar rek 384101208 op naam van N. Roordink. vermeld even 'project peru' oid. Ik zal zorgen dat het geld goed terecht komt! Ik zal mijn rekening in de gaten houden, maar ik vind het wel handig als je ook even een mail stuurt naar [email protected]
Alvast bedankt!
Veel vrijwilligerswerk en een klein beetje 'carnaval'
Ineens heb ik hier niet zoveel tijd meer over en dan gaat de tijd heel snel. Ik werk nu namelijk op 2 verschillende projecten. Vorige week woensdagmiddag ben ik begonnen bij een project voor naschoolse opvang. Dit doe ik op maandag-, woensdag en vrijdagmiddag. Haha, ik leer hier nog best veel;) Ik help namelijk veel met wiskunde en bij sommige dingen moet ik echt even kijken, hoe dat ook alweer moest.. Haha, ze mogen namelijk geen rekenmachine gebruiken. Dus ik kan hier mijn 'tafels' weer even ophalen. Ook heb ik 1x geprobeerd om engelse les te geven, maar het verschil in niveau is zo groot (en ik ben geen echte `teacher'), dus dat was niet echt een succes. Ik had ook niets voorbereid, dus stond daar maar wat te improviseren. Op een gegeven moment heb ik ze maar 1 voor 1 naar voren laten komen om iets te tekenen en dan zou ik zeggen wat het in het engels was. Dit was echter zo´n succes dat het niet helemaal 1 voor 1 ging... Haha, ook niet zo´n goed idee dus. Inmiddels hou ik ´t maar op spelletjes spelen als ze klaar zijn met huiswerk dus..
Vorige week vrijdag ben ik begonnen bij een weeshuis. Ze hebben 4 huizen met kinderen van 0 tot 18. Ik werk nu met de allerkleinsten. Dit doe ik op maandagmorgen en woensdag tot en met zaterdag. De ene dag werk ik bij de baby's. Een groep van 7 baby's waar we dan met z'n 2en voor zorgen. We zijn vooral druk met uit bed halen, verschonen, eten geven, soms gaan we een eindje met ze wandelen en dan weer eten geven en dan weer in bed stoppen. Mijn eerste dag, kregen alle kinderen een gezondheidscheck en heb ik ongeveer de hele morgen alleen opgepast. Pff, dan is 7 baby`s best veel. 1 of 2 op schoot en met je voeten de anderen stil wiegen, haha, gelukkig vielen er snel een paar in slaap... En dit was maar voor 1 dag, normaal werken we met z´n 2en. Er zitten ook wat kinderen bij die ziek zijn en die aan het zuurstof moeten. Dit is wel heel zielig. Adrian moet heel vaak en dan constant huilen, en ik maar dat kapje op z`n mond duwen. De eerste keer deed ik het ook niet goed, omdat ik veel te zacht deed en hij niet moest huilen..
Andere dagen werk ik bij de peuters, tussen de 1 en de 3 jaar. En dit zijn niet allemaal van die engeltjes als de baby´s. Ook hier zijn we vooral druk met eten geven. We zijn met z'n 2en op een groep van 9. Ook met hen gaan we vaak even wandelen of naar het park om te spelen. En we spelen in het huis, verven, kleien, kranten scheuren, pitjes in flesjes stoppen etc.. Ook heb ik er al een stel in bad gedaan. Had Karin geen schone kleding klaargelegd, want ze waren nog wel schoon. Haha, had ze er even niet aangedacht dat Franco het leuk vond om zichzelf van onder tot boven onder te poepen terwijl ik vanessa in bad deed.. Ach zo leer ik gelijk waar alles ligt. Voordat ze hun middagdutje gaan doen moeten ze allemaal op het potje. Zitten ze daar met z'n alle op een rij.. (Als ze luisteren:P) Want als je even niet oplet of wegloopt om iemand in bed te leggen dan staan ze op en als je geluk hebt legen ze het potje alvast voor je.. Hmm, ja op de grond inderdaad. Haha, het is allemaal even wennen, en best vermoeiend, maar wel heel leuk. Er zitten zulke lieve kinderen bij en vooral als je 's morgens binnen komt en je ziet die blije gezichtjes die 'Hola (Netty)' roepen (ze kunnen niet allemaal m'n naam zeggen).
Naast werken, doe ik ook nog wel andere dingen. Zo zijn we vorige week zaterdagmiddag naar 'Carnaval' geweest. Dit was een feest van Martha en haar vrienden van vroeger. Wij (Ik en Laure mijn huisgenootje uit Belgie) mochten mee. Het feest bestond uit eerst heel veel eten en vervolgens als idioten rondom een boom dansen en dan die boom omhakken. Degene die als laatste hakte, moet volgend jaar het feest organiseren. Super grappig. In de avond zijn we met een groep vrijwilligers de stad in geweest. Cusco heeft een heel gezellig centrum. Verder is er in Cusco best veel te bezoeken, we hebben nog niet zoveel gezien, maar dat komt nog wel.
Adios!